اخبار | دوره‌ی دوم

images

داور دومین دوره جایزه «داستان تهران» می‌گوید برای نوشتن از یک شهر نباید تنها به عناصر تمدنی آن بسنده کرد.
محمد حسن شهسواری در گفت‌وگو با ستاد خبری دومین دوره جایزه «داستان تهران» با اشاره به اینکه تهرانی بودن یک قصه فقط با نام بردن از بناهای خاص و بخش سخت‌افزاری این شهر شکل نمی‌گیرد، گفت: اگر قرار باشد همه به این فکر کنند که با نوشتن از بناها و مکان‌های شناخته شده تهران می‌توانند جایزه بگیرند، این شیوه نگاه به شهر به یک کلیشه بدل خواهد شد.
نویسنده رمان «شب ممکن» درباره برخورد قهرمانان یک داستان با شهر عنوان کرد: ما با دوگونه برخورد از سوی قهرمان داستان روبرو هستیم که یکی برخورد هویتی و دیگری آرمانشهری است.
او افزود: برخورد هویتی برخورد کسی است که خودش را هنوز یک شهروند نمی‌داند و هویت شهروندی پیدا نکرده است. این نوع از قهرمان یا به طور واقعی روستایی است که بهترین نمونه‌های آن را در کارهای بهرام صادقی و یا صادق هدایت می‌بنییم یا شهری است ولی به لحاظ هویتی و ذهنی همچنان با شهر احساس بیگانگی می‌کند.
داور جایزه «داستان تهران» همچنین درباره برخورد آرمانشهری به عنوان نوع دیگری از برخورد قهرمان با شهر گفت: این برخورد یک برخورد کاملاً مادی است و ربطی به بحث فلسفی درباره آرمانشهر ندارد. در این شیوه ما با این موضوع روبرو هستیم که شهروندان چگونه شهری را شهر آرمانی خودشان می‌دانند. مثلاً امروز تردد راحت در شهر وجه آرمانشهری شهروندان تهرانی است و ساخت بزرگراه‌ها نیز در راستای این نیاز شکل می‌گیرد، اما داشتن فضای سبز و یا پیاده‌روهای قابل تردد هنوز وارد آرمانشهرشان نشده است.
نویسنده رمان «پاگرد» از شخصیت‌های اسماعیل فصیح به عنوان نوع دوم برخورد قهرمان با شهر نام برد وافزود: البته برای نوشتن داستان شهری لزومی ندارد که نویسنده به شکل تئوریک به این مسائل نگاه کند. همینکه ما به عنوان یک شهروند در خیابان راه می‌رویم و درباره شهرمان نظر می‌دهیم، یعنی شهروند هستیم.مهم این است که قهرمان داستان مشکل هویتی نداشته باشند.
او درباره تأثیر برگزاری جایزه «داستان تهران» در شکل‌گیری داستان‌های شهری گفت: این جایزه و مجله داستان همشهری، همان شکل آرمانشهری را در برخورد با شهر دارند و این نگاه باید در نحوه قضاوت داوران هم وجود داشته باشد. یعنی باید این نکته را در نظر بگیریم که لزومی ندارد حتما نشانه‌های آشکار شهر در داستان‌ها حضور داشته باشد.

اخبار | دوره‌ی دوم

دبیر «جایزه داستان تهران» از آغاز داوری اولیه آثار رسیده به دبیرخانه این جایزه خبر داد.
مینا فرشید‌نیک در گفت‌وگو با ستاد خبری دومین دوره «جایزه داستان تهران» با اشاره به اینکه مهلت ارسال آثار برای این دوره به پایان رسیده، تعداد شرکت‌کنندگان امسال طی چهار ماه فراخوان را ۱۳۶۲ نفر اعلام کرد که نسبت به سال گذشته و اولين دوره‌ي اين جايزه ده درصد افزایش یافته است.
وی گفت: داوری اولیه این آثار توسط شورای بررسی داستان آغاز شده و آثاري كه به دور دوم اين رقابت راه پیدا کنند، آذر ماه جهت داوري نهايي و انتخاب برگزيدگان به هيات داوران سپرده خواهند شد.
به گفته‌ي فرشیدنیک داوري نهايي اين دوره از «جايزه داستان تهران» را علي خدايي، فرخنده آقايي، علي موذني، بلقيس سليماني و محمدحسن شهسواري به عهده خواهند داشت.
سردبیر ماهنامه‌ي داستان همشهری با اشاره به اینکه امسال ۵۱ درصد شرکت‌کنندگان زن و ۴۹ درصد آن‌‌ها مرد بوده‌اند، مشارکت تهرانی‌ها در این جایزه را با چیزی حدود ۶۷ درصد بالاترین میزان مشارکت عنوان کرد و شهرهای کرج، مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز به ترتیب شهرهایي با بيشترين ميزان مشاركت بوده‌اند.
وی گفت: حدود ۲۲ درصد شرکت‌کنندگان حداقل یک اثر چاپ شده دارند و ۲۲ درصد آن‌ها نیز سابقه دریافت جایزه‌های ادبی را داشته‌اند. در این میان بیشترین تعداد شرکت‌کننده با چیزی حدود ۶۴ درصد به گروه سنی ۲۱ تا ۳۰ سال تعلق دارد و پس از آن نیز گروه سنی ۳۱ تا ۴۰ سال بیشترین آمار را به خود اختصاص داده‌اند.
امسال رتبه‌های اول تا سوم جایزه داستان تهران به ترتیب ۷۰ میلیون ریال، ۵۰ میلیون ریال و ۳۰ میلیون ریال دریافت می‌کنند. از پنج اثر برتر نیز هر یک با مبلغ ۱۰ میلیون ریال تقدیر خواهد شد و هفت جايزه هم در بخش جنبی جمعا به مبلغ ۵۳۰ میلیون ریال به برگزيدگان اهدا می‌شود.
دومین دوره «جایزه داستان تهران» را ماهنامه‌ي داستان همشهری برگزار می‌کند.
نتايج اوليه‌ي داوري‌ها و اخبار مربوط به اين جايزه را مي‌توانيد در سايت داستان به نشاني dastanmag.com دنبال كنيد.

اخبار | دوره‌ی دوم

sarsangi

معاون فرهنگی دانشگاه تهران می‌گوید برای شناخت و معرفی نقش این دانشگاه در جریانات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هشتاد سال اخیر، داستان‌‌ یکی از بهترین گزینه‌ها به شمار می‌رود.
مجید سرسنگی در گفت‌وگو با ستاد خبری دومین دوره جایزه «داستان تهران» با اشاره به اینکه برگزاری چنین جایزه‌ای یکی از فعالیت‌های مهم و اثرگذار شهرداری در حوزه فرهنگی است، درباره همکاری دانشگاه و این رویداد ادبی گفت: ما تصمیم داشتیم جایزه‌ای ادبی با موضوع دانشگاه تهران برگزار کنیم، اما وقتی پیشنهاد همکاری با جایزه «داستان تهران» مطرح شد، به نظرمان رسید که بهتر است با استفاده از تجربه دوستان یک کار مشترک انجام بدهیم. براین اساس قرار شد به بهترین داستانی که با موضوع دانشگاه تهران نوشته می‌شود، جایزه‌ای به مبلغ ۵ میلیون تومان اهدا شود.
وی از انتشار تعدادی از بهترین داستان‌هایی که به دانشگاه تهران پرداخته‌اند، در یک مجموعه خبر داد و افزود: براساس تفاهم دیگری که با جایزه «داستان تهران» داشتیم، قرار شد تعدای از مستندنگاران از دانشگاه تهران مستندنگاری کنند که مجموعه این آثار نیز در کتابی منتشر خواهد شد. ضمن اینکه دانشگاه به در زمینه پژوهش و تحلیل نیز به این جایزه کمک خواهد کرد.
مدیرعامل سابق خانه هنرمندان ایران درباره لزوم معرفی این دانشگاه در قالب‌های مختلف ادبی و هنری گفت: دانشگاه تهران فقط یک دانشگاه نیست، بلکه بخشی از میراث فرهنگی و اجتماعی کشور نیز محسوب می‌شود. بسیاری از اتفاقات و رخدادهای مهم در این دانشگاه روی داده و به نوعی باید این دانشگاه را جزو لاینفک جریانات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کشور در هشتاد سال اخیر دانست.
سرسنگی ادامه داد: یکی از راه‌ها برای تبیین این جایگاه استفاده از ابزار فرهنگی و هنری از جمله ادبیات است و داستان به عنوان یکی از بهترین گونه‌های ادبی می‌تواند این نقش را برعهده بگیرد. اگرچه درسال‌های اخیر کارهای خوبی در زمینه تهران‌نگاری انجام شده است، اما اکثر آن‌ها شکل گزارشی داشته‌اند و با هنر و ادبیات عجین نشده‌اند.
معاون فرهنگی دانشگاه با اشاره به اینکه هرکاری در ساحت هنر انجام بگیرد جاودانگی بیشتری خواهد داشت، افزود: اینکه مستندی درباره تهران بسازیم، حرکت خوبی است، اما وقتی همین تهران در یک فیلم داستانی یا یک رمان به شخصیت اصلی اثر بدل می‌شود، ماندگاری بیشتری در ذهن مخاطب خواهد داشت.
وی در ادامه صحبت‌های خود دانشگاه تهران را یکی از مهم‌ترین نمادهای شهر تهران عنوان کرد و بر استفاده از هنروادبیات برای معرفی این دانشگاه تاکید کرد.
سرسنگی افزود: در بسیاری از شهرهای جهان، شهرداری‌ها پول‌های کلانی خرج می‌کنند تا رمان‌ها و یا فیلم‌هایی تولید شود که شهرشان را آنگونه که خودشان می‌خواهند به دنیا معرفی کند. دراین زمینه تاکنون تلاش‌هایی در شهرداری تهران صورت گرفته، اما جا دارد از ابزار هنر و ادبیات استفاده‌های بیشتری شود.